Kort nieuws

- Justitie grote winnaar Big Brother Awards
- Bijna legale mp3-downloads in Nederland
- Verisign stopt met controversiële doorstuurdienst
- Afperser Campina naar Pieter Baan Centrum
- Verdeeldheid over elektronische handtekeningen
- Brits afluisterplan lekt uit
- Fraudedatabase op basis van IP-nummers
- Gsm-masten als passieve radar

Het ministerie van Justitie is de grote winnaar van de Nederlandse Big Brother Awards 2003 geworden. Minister Piet Hein Donner van Justitie won vanwege zijn niet-aflatende ijver om burgerlijke vrijheden te beperken. Zijn plan voor een identificatieplicht won ook. En de Immigratie- en Naturalisatiedienst van Justitie sleepte de prijs in de wacht voor het jarenlang illegaal bewaren van e-mails van werknemers.

"De rechtsstaat is fragiel. Donner zou aantasting juist moeten weerstaan", zei Lodewijk Asscher bij de prijsuitreiking. De prijs is op het ministerie bezorgd, zo blijkt uit een filmpje op de site van de Big Brother Awards, met alle informatie over de drukbezochte prijsuitreiking.

Een Big Brother Award is toegekend aan Nederlandse advocatenkantoren, omdat ze informatie gebruikten die gestolen was door handelsinformatiebureau Mariëndijk. De advocatenbureaus waren op de hoogte van de herkomst, het was een publiek geheim dat het met Mariëndijk goed kersen eten was, zo zeer zelfs dat het bureau al opdook als voorbeeld in lesmateriaal voor advocaten.

Tot de klanten van Mariëndijk behoorden de kantoren Pels Rijcken en Droogleever Fortuijn (landsadvocaat), Nauta Dutilh, De Brauw Blackstone Westbroek, Houthoff Buruma en anderen. Netkwesties onthulde verschillende malen de twijfelachtige handel en wandel van deze bureaus.

Namens de jury noemde Karin Spaink de advocatenkantoren 'helers'. Een opponent van haar, advocaat Nauta Dutilh, mocht ze overigens laten meedelen in deze veroordelende prijs. En Lodewijk Asscher is behalve rechtsgeleerde van het IViR ook gemeenteraadslid namens de PvdA, de partij die oppositie biedt aan minister Donner in het parlement.

Bijna legale mp3-downloads in Nederland

De muziekdienst Yeahronimo gaat 16 oktober 2003 van start. De dienst zegt een contract gesloten te hebben met BMG. Yeahronimo is een Nederlands bedrijf dat op een legale manier mp3-downloads wil aanbieden. Tot nu toe blijft het bij loze beloftes.

Ondanks dat lancering van 16 oktober 2003 (vandaag) niet gehaald zal worden, kon Netkwesties via www.yeahronimo.com/Yeahronimo al het nodige zien. De liedjes kosten op de website 1,20 euro, maar bij het afrekenen blijkt de prijs in deze (proef)opstelling opeens 1,55 euro of 1,38 euro te zijn.

De mp3-bestanden zijn gecodeerd op 192 kpbs, een redelijke kwaliteit. Maar de catalogus is klein en bestaat uit voornamelijk belegen muziek, zoals uit deze link blijkt (klik op Go).

Opmerkelijk is de mogelijkheid om anoniem te betalen, maar de dienst geeft geen enkele garantie dat de muziek downloaden ook echt lukt.

Betalen kan vooralsnog met 'Wallie', een soort krasgeld, en met een Rabobankrekening.

Yeahronimo doet al ongeveer een half jaar de ene na de andere aankondiging. Zei het bedrijf eerder nog 300.000 nummers te kunnen aanbieden, na veel vijven en zessen werd dit afgezwakt tot een catalogus van hooguit 5000-6000 liedjes. Volgens onze schatting gaat het hooguit om een kleine 1000 nummers.

De directeur van Yeahronimo zegt echter over enkele dagen verschillende overeenkomsten met andere maatschappijen aan te kunnen kondigen. Yeahronimo heeft als doelstelling om meer dan een kwart miljoen muzieknummers aan te bieden.

[Zie ook: Webwereld]

Verisign stopt controversiële doorstuurdienst

Verisign, de registrant van alle .com- en .net-internetdomeinen, is na fel protest van domeinenbaas Icann gestaakt met zijn doorstuurdienst Site Finder. Internetgebruikers die een .com- of .net-internetadres verkeerd intikken krijgen geen pagina meer te zien van Verisign dat zijn eigen diensten adverteert.

Vorige week staakte het Amerikaanse Verisign zijn dienst Site Finder nadat Icann het bedrijf ervan had beschuldigd zich niet aan zijn verplichtingen en beperkingen als domeinuitgever te houden. Verisign beraadt zich of en, zo ja, hoe het de dienst alsnog voort kan zetten.

Twee weken geleden publiceerde Icann-baas Paul Twomey op de ICANN-site een open brief aan Verisign met het verzoek Site Finder te staken. De dienst zou het basaal functioneren van internet ontwrichten. Daarnaast, zo melden critici, belemmert Verisign met Site Finder een aantal anti-spamdiensten.

[Planet Multimedia]

Afperser Campina naar Pieter Baan Centrum

De man uit het Noord-Brabantse plaatsje Chaam, die afgelopen zomer opgepakt werd vanwege zijn afpersingspogingen van zuivelproducent Campina, wordt overgebracht naar het Pieter Baan Centrum voor onderzoek naar zijn geestesgesteldheid.

In het voorjaar en de zomer van 2003 trachtte de 46-jarige F. van L. uit Chaam zuivelconcern Campina af te persen door een aantal toetjes te vergiftigen. Het bedrijf hield dit samen met de politie en Albert Heijn onder de pet. De afperser uitte eerst een dreigement en voerde dat vervolgens ook uit. Hem wordt poging tot moord ten laste gelegd.

De man is naar het Pieter Baan Centrum overgebracht om te onderzoeken in hoeverre hij toerekeningsvatbaar is.

[Zie eerdere Netkwesties: Afpersing Campina meest vergaande misdaad met internet]

Verdeeldheid over elektronische handtekeningen

Hoewel woensdag 8 oktober 2003 de eerste officiële elektronische handtekening werd uitgereikt, is het praktisch nut nog gering. De e-signature kreeg in mei 2003 een wettelijke status. Automatiseerder Pink Roccade is het eerste officiële afgiftepunt dat door de overheid is goedgekeurd. Er zijn nu los van elkaar verschillende overheidsinitiatieven.

Voorlopig kunnen alleen deelnemers aan het project PKIoverheid een elektronische handtekening aanvragen. Dit project is voor een deel nog experimenteel. Een introductiedatum over wanneer een consument kan beschikken over een elektronische handtekening is er niet.

René van den Assem, consultant en partner bij Verdonck, Klooster & Associates, in een geschreven reactie: "Allereerst valt op dat we met die 'gekwalificeerde' elektronische handtekening bij de diverse loketten van de overheid vooralsnog niet terecht kunnen. Sterker nog, er is geen sprake van enige standaardisatie, de overheid is op dit punt sterk verdeeld."

De keuze voor een smartcard juicht Van den Assem niet toe, want die is kostbaar en lastig in te voeren. Grote uitvoerende organisaties zoals de Belastingdienst en de Sociale Verzekeringsbank zijn onlangs een eigen initiatief gestart en hebben dit ambitieus de 'Nationale Authenticatie Voorziening' genoemd. "Voor veel elektronische dienstverlening, zo redeneren de initiatiefnemers terecht, is immers geen zwaar middel als een smartcard noodzakelijk en kan men volstaan met een sofinummer en wachtwoord."

Het ministerie van Binnenlandse Zaken probeert als reactie hierop de partijen weer bij elkaar te krijgen met een initiatief voor één elektronische OverheidsToegangsVoorziening (eOTV). "Het duurt dus nog even voordat alle neuzen in de overheid dezelfde kant op wijzen."

Van den Assem is behalve consultant tevens voorzitter van de stuurgroep van EESSI, het European Electronic Signature Standardization Initiative.

Zie ook: