Best jammer dat ik zo traag lees, een gevolg van een dwingend oog voor details: alle woorden en zinnen  doen ertoe. (Had ik dezelfde afwijking maar met het zelf schrijven ;-)

Maar goed, de vele middagen aan het strand bieden tijd om te lezen. En zo trok ik uit de groeiende stapels de boeken over Google en Wikipedia voor recensies. Gelukkig maar, want ze doen ertoe. Beide organisaties volg ik vanaf het begin van hun bestaan, en het is best boeiend om te laten zien hoe verschillend ze qua mentaliteit zijn geëvolueerd.

Het zegt me ook iets over persoonlijke keuzes, in retrospectief. Had vaker moeten kiezen voor m’n sociale gevoel (zeg maar, Wikipedia), dat wellicht best aardig ontgonnen is, maar jarenlang is overwoekerd door de drang om veel voor den brode te werken (zoals Google).

Om die reden was het een waar genoegen om in de kring van oudere journalisten te mogen luisteren naar Jan Haasbroek die bij de NVJ kwam vertellen over zijn jubileumboek over 100 jaar VPRO-creativiteit. Ja, veel nostalgie en wellicht bij sommigen – zoals ik – ook melancholie. We hebben een mooie tijd mogen meemaken. Een lang, maar misschien aardig verhaal op Netkesties is het gevolg.

Natuurlijk, nu hebben we Wikipedia en Google en weet ik veel wat voor moois aan digitale dingen. Maar met weemoed denk ik terug aan de gulle lach van m’n ouders bij Koot en Bie en Archie Bunker van de VPRO. Bij de Fred Haché Show moest de televisie aanvankelijk uit, tot pa daarover niets meer te zeggen had.