Christenen en seks, het komt maar niet uit te taboesfeer. Je hoort de koontjes van Beatrice de Graaf rood kleuren als ze in de aanstekelijke podcastserie De Ongelooflijke Geschiedenis het onderwerp Seks - een beladen maar fascinerende geschiedenis bij de horens vat.

De advertentieafdeling van DPG Media publiceert florissante cijfers over Trouw

•  ruim 760.000 mensen per maand online bereik;
•  bijna 620.000 “uniek printbereik per editie”
•  “2.000.000 bruto maandbereik”.

Maar de oplage- en bereikcijfers liggen iets lager volgens het NMO:

• gemiddeld bereik print: 210.000 (1,4 procent) gemiddeld bereik krant papier en digitaal: 225.000 (1,5 procent)
• bereik website (tenminste één keer per maand): 1,2 miljoen

Jongeren? Seks!

De waardering voor Trouw is hoog, volgens eigen onderzoek onder abonnees: 8,2, in 2024 nog 8,0. Dat is een hart onder de riem voor de nieuwe hoofdredactie van Trouw, Wendelmoet Boersema en Karel Smouter, en de relatief kleine redactie die snoeihard werkt. Die doopt 2026 tot het jaar van de radicale nieuwsgierigheid: “Journalisten moeten zich niet langer alleen van elkaar onderscheiden, maar ook van chatbots en computers die zelf artikelen voortbrengen.”

Trouw-lezers zijn volgens hen meer dan gemiddeld gehecht aan papier, maar het drukken en de distributie worden op termijn te duur. De doelgroep is te oud en dus “begint er een speciaal project om onze abonnees van de toekomst te leren kennen”. Dat resulteerde deze week in een oproep aan jongeren: “Trouw zoekt jonge mensen met idealen…Ben/ken jij een jong mens (18-35) met idealen en ideeën over hoe de journalistiek haar rol beter kan pakken in deze tijden?”. 

De 83-jarige verzetskrant had afgelopen zomer alvast een snel werkzaam geacht medicijn tegen het afsterven van de doelgroep: seks! “Seks volgens Tobiah” was de naam van een nieuwe tweewekelijkse rubriek. Tobiah Palm (1994) is een vrouwelijke freelancer met een vaardige pen die eerder drie jaar vast voor Trouw schreef. Ze werkt nu onder meer voor De Groene Amsterdammer.

Behalve online op de site, voor dat jongere publiek, doet Trouw niets met de rubriek op TikTok of Instagram. Wel verschijnt de tweewekelijkse rubriek eveneens in Tijdgeest, het gedrukte magazine van Trouw dat de abonnees in het weekend in huis delen en dat op tafel slingert zodat Tobiah’s seks het bezoek wellicht onder ogen komt.

Mij doen

Op 6 september 2025 verschijnt de eerste aflevering. Uitdagend is direct de kop: “Even eerlijk: ik mag over seks schrijven, omdat u me zou doen” met: “Vertellen over seks is – net als seks zelf – soms als dansen langs een afgrond. Het is leuk en uitdagend en sexy, maar ook eng en stigmatiserend. Als ik erover schrijf wil ik grappig zijn en toch oprecht, maar geen slet of aansteller. En dat vind ik – net als seks zelf – best eng…Ik wil over álle kanten van seks schrijven, over de sexy spanning, over het ongemak, de pijn, de lol, het verdriet, het gevaar en alles wat daartussen zit.”

Spoedig blijkt Palm een uitstekende keuze. Ze schrijft gevarieerd, eloquent, met zelfspot en, vooruit, stout. In de eerste inhoudelijke aflevering van 20 september 2025, over heimelijke verlangens: “Elk verlies van grenzen, en zeker die waar de randen van je eigen identiteit vervagen, is verwarrend. En soms zelfs wreed. Er zit iets vampierachtigs in seks (uitzuigen, opeten, verdrinken), zegt ContraPoints.”

Op 2 oktober 2025 worden niet de beoogde jongeren maar 60-plussers aangesproken: Na je zestigste geen zin meer in seks?... De meeste vragen kwamen van vrouwen van 58 jaar en ouder die geen zin meer hebben in seks met hun echtgenoten, die, in het geval van deze briefschrijvers, mannen zijn.”

Liever ‘oneindig tongen’ dan porno kijken

Er volgt geen obligaat antwoord ban Tobiah, maar een verkenning aan de hand van schrijvers, concluderend: “En ten slotte, focus op wat lekker vóélt. Gebruik daarvoor, wanneer je daar zin in hebt, en alleen dan, glijmiddel, nieuwe standjes, speeltjes, langere warm-ups, een bad, lang tongen, alleen maar tongen, oneindig tongen, oraal, masturbatie of gewoon aanraking. En ja – ook ‘alleen’ tegen elkaar aanliggen valt onder seks. Ik doe niets liever.”

Vier weken later volgt weer een rubriek als antwoord op een mail die niet van de beoogde doelgroep komt maar van de oudere eigen lezers: “Mag ik porno kijken?’, vraagt een man van vijftig.” En ook een lezersbrief over mogelijk voor het huwelijk schadelijke ‘digitale erotiek’ die mannen nuttigen.

“Het probleem is dat veel volwassen mannen (liet ik mij vertellen) niet over seks of fantasieën praten, ze kijken alleen naar een medium dat bedoeld is voor erotisch vermaak. En dat is niet genoeg. Porno mag geen vervanging zijn voor seksuele voorlichting.

We kunnen helaas niet ont-zien wat we al gezien hebben, maar we kunnen beelden van het internet wel aanvullen met onze eigen fantasie of die van onze partners. Ik daag u uit om daarover te praten voordat u naar uw laptop grijpt.”

Stabat Mater en geile Kerst

Dat is allemaal braaf, zo wennen de journalist en haar publiek aan elkaar, geholpen door de reacties. Jongere lezers komen aan bod met antwoord op het probleem de zin in seks verloren te hebben na een bevalling omdat een baby meeluistert. Weer volgt een eloquent antwoord, met het essay met een christelijke titel - Stabat Mater - van de geroemde  psychoanalyticus en filosoof Julia Kristeva, over “moederschap en identiteit die een vrouw in tweeën splijt: tussen het lichaam dat leven geeft en het lichaam dat genot schenkt”.

Dit was een mooi onderwerp voor Kerst geweest, maar met de Kerst ligt er een Trouw Tijdgeest op tafel met: “Door al het eten heb je extra dopamine aangemaakt waardoor je meer zin hebt! En ja! Ja! JA! De feestdagen zijn ook gewoon leuk en nostalgisch en gezellig en geil en je wil wel – alleen zit je nog zo vol…. Hij vingert, jij friemelt. Het duurt even, maar hij wordt harder. Je draait je om, jullie doen het (lepeltje-lepeltje, doggy, cowgirl, zorg dat die buiken elkaar niet raken). Je bijt in een kussen, probeert een kreun in te houden, tevergeefs. Niet dat het echt uitmaakt, het gekraak van het bed overstemt toch al je stem.”

In 2026, volgens de hoofdredactie het jaar van “radicale nieuwsgierigheid”, gaat Tobiah los onder de kop: “Masturberen tot je vinger lam is en je vibrator leeg”. “Ik ben hartstikke single, ik heb nog nooit samengewoond en ik kan overal en altijd masturberen. In bed, langzaam, uitgebreid, kijkend naar porno. Met geluid aan, er is toch niemand die het hoort. Drie, vier, vijf keer achter elkaar – tot mijn vinger lam is, mijn vibrator leeg, tot mijn orgasmes net zo sensationeel zijn als een gaap.”

De voordelen van soloseks leggen het af tegen de plichten van de gezamenlijke seks om de ander te bevredigen: “Tegelijkertijd is het vaak een onderhandeling waar machtsdynamieken en prestatiedruk een rol spelen.”

‘Had er beter uit gekund’

De trouwe Trouw-lezer wordt op de proef gesteld. Het regent (kennelijk) negatieve reacties, aldus chef John Graat van Tijdgeest: “Het zijn er te veel om te negeren.” Een lezer schrijft geërgerd dat hij “toch niet op de Viva is geabonneerd”. Een ander durft weekendmagazine Tijdgeest niet meer aan ouders of schoonouders door te geven.

Dat noodzaakt Ombudsman Wybo Algra om op vrijdag 13 februari 2026 de sekskwestie op te pakken. De hoofdredactie mag dan nieuwe lezers willen trekken, niet ten koste van de oude. Hij verdedigt aanvankelijk: “Veel brievenschrijvers doen de auteur tekort, vind ik. Haar onderwerpkeuze is interessant, en niet exclusief voor een jonger publiek.”

Maar de masturbatie schoot hem in het verkeerde keelgat. “Met die al te beeldende kop sloeg de redactie de plank naar mijn smaak mis, en de bijbehorende passage in de tekst had er ook beter uit gekund. Ik vermoed dat het niet al te serieus bedoeld was, maar zwart op wit was het mij te cru.”

Hij gaat te rade bij Marieke Dewitte, seksuoloog aan de universiteit in Maastricht. Zij zegt: “Als je het heel expliciet en persoonlijk maakt, kan dat voor de een heel bevrijdend zijn, maar voor de ander juist erg confronterend….[Mensen] zoeken geruststelling. Daarom kies ik zelf voor geruststellende, normaliserende taal. Niet te wetenschappelijk en biologisch maar ook niet te expliciet.”

Ze leest het liefst metaforen, bijvoorbeeld in termen van de sportschool of een maaltijd. De Ombudsman geeft Tobiah ongevraagd advies: "Het moet mogelijk zijn om in de woordkeuze iets gas terug te nemen, zonder dat dit ten koste gaat van de openheid.”

In wederhoor citeert hij haar, dat ze bekent dat een groep lezers haar taalgebruik als vulgair kan ervaren. “Daar moet ik rekening mee houden.” Stijl en toon houden haar bezig, zowel de persoonlijke ontboezemingen als de verhouding direct versus filosofisch. “Veel mensen hebben hier een mening over. Ik vind dat lastig.”

De chef van Tijdgeest wil “afspraken maken” met Tobiah, de Ombudsman wil zelfs een permanent debat: “De toon zou voortdurend onderwerp van gesprek moeten zijn tussen auteur en redactie, om samen de juiste balans te vinden: niet besmuikt, niet overdreven voorzichtig, lonkend naar nieuwe lezers, maar zonder de bestaande lezers uit het oog te verliezen.”

Permanente christelijke censuur, hoe beïnvloedt dat je creativiteit? Tobiah Palm wilde vragen beantwoorden als ze de context van citaten kon controleren. Na de toezegging daartoe en het sturen van vragen over haar gevoel bij de vermaning door Trouw bleef het stil…

*) Beeld Nationaal Archief, Ron Kroon: Phil Bloom leest in het VPRO-televisieprogramma 'Hoepla' een recensie uit de krant voor (dagblad Trouw) over de vorige uitzending, september 1967.