|
WETENSCHAPPERS BESTUDEREN INTERNETBLOKKAGETECHNIEKEN VAN CHINA
De Chinese overheid gebruikt steeds
geavanceerdere technieken om eigen burgers te beletten subversieve
informatie te bekijken. Een onderzoek van Jonathan Zittrain en
Benjamin Edelman van Harvard's Berkman Center for Internet & Society
geeft voor het eerst een zeer precieze blik op de manier waarop
de Chinezen internet beperken.
Twee weken
geleden schreven
we al over het rapport dat Amnesty International publiceerde over
de door de Amerikanen geleverde techniek om censuur op 'hun' internet
toe te passen.
Het onderzoek
van Jonathan Zittrain en Benjamin Edelman van het Berkman Center
for Internet & Societywerd van de Amerikaanse universiteit Harvard
werd tussen maart en november 2002 gehouden. De wetenschappers
deden hun onderzoek vanuit China zelf: ze belden in of gebruikten
Chinese proxyservers en gebruikten de hulp van contacten binnen
China zelf. Eerder bekeken de wetenschappers hoe het zat met internetcensuur
in Saudi-Arabië.
Het grootste
probleem, zo schrijf Edelman in een opiniestuk in South
China Morning Post is dat de overheid officieel geen enkele
mededeling doet over de filtering. Hij maakt een vergelijking
tussen China en Saudi-Arabië. In het laatstgenoemde land
krijgt de internetter een nette pagina met een melding dat de
bewuste website is geblokkeerd en legt de verantwoordelijke instantie
in twee talen zelf kort het beleid uit. Op deze pagina is vervolgens
een klachtenformuliertje te vinden die gebruikers kunnen invullen
om aan de 'filterinstantie' te vragen of de website alsnog bezocht
mag worden.
In China
wordt er lukraak gefilterd, gebruikers krijgen geen melding dat
er gefilterd wordt, maar krijgen een 'website bestaat niet' foutmelding,
zodat het nooit duidelijk wordt of het om een technisch mankement
gaat, of om een filter.
De kans dat
China ooit openlijk zal toegeven dat het filters toepast, laat
staan dat in ooit duidelijk wordt welke instanties verantwoordelijk
zijn, is klein. Vanwege het zeer restrictieve beleid dat -blijkens
het onderzoek- toegepast wordt, is de kans groot dat China de
Verenigde Naties op haar dak krijgt vanwege het overtreden van
het universele verdrag van mensenrechten. Met name de verklaring
dat een overheid niet zomaar medium voor haar burger mag verbieden
zal China slecht uitkomen.
Zittrain
en Edelman kwamen erachter dat er een veelheid aan manieren gebruikt
worden om westerse websites te blokkeren. Er is eerder sprake
van een lappendeken aan filters, en aanpassen van routers, dan
van (technisch) centrale manier van filteren. Zo komt het voor
dat volledige websites geblokkeerd worden omdat er een enkele
ongewenste term in voorkomt, die vaak helemaal niets met subversieve
teksten te maken heeft. Omdat de filtering vaak op ip-adres en
specifieker, op routerniveau plaats vindt, kan het voorkomen dat
soms niet alleen de bewuste site geblokkeerd wordt, maar elke
website die bij een bepaalde -budget- hoster staat: omdat sommige
webhosters slechts een enkel ip-nummer hebben voor een hele reeks
aan websites. Zo kan het voorkomen er in een enkel geval meer
dan 300 websites geblokkeerd werden die allen gebruik maken van
ip-adres 216.34.94.186.
Nieuwssites
zoals CNN of Slashdot worden ook gefilterd, volgens de onderzoekers
op zeer actieve manier. Soms zijn de websites geblokkeerd als
er volgens de autoriteiten kwalijke berichten op te vinden zijn,
een tijdje later zijn ze weer vrijelijk te bezoeken voor Chinese
burgers.
De filtering
van websites in China gebeurt veelal op router-niveau, maar meer
geavanceerde methodes zien ook het daglicht: in sommige gevallen
word op trefwoord gefilterd, zodat bijvoorbeeld zoekresultaten
bij een zoekmachine niet te zien zijn, zo voorkomt de overheid
dat iemand een website kan bezoeken die nog niet in de 'ip-blocklist'
staat. (zie de technische
beschrijving van het onderzoek. Ook komt het voor dat websites
'gekaapt' worden. Wie in China de website
http://www.falundafa.ca, een verboden Falun
Gong website, bezoekt, krijgt iets anders te zien dan in de
rest van de wereld omdat de autoriteiten het ip-adres naar een
andere, eigen website laten wijzen. De onderzoekers vertellen
niet wat voor website dit precies is.
Zittrain
en Edelman maken ook gewag van 'straffen': in sommige gevallen
kan iemand de toegang tot internet ontzegd worden als de persoon
in kwestie een verboden website heeft proberen te bezoeken. Dit
soort geavanceerdere methoden om de burgers in de gaten te houden
zijn nu echter nog vrij zeldzaam. Maar na september 2002 lijkt
dit type van trefwoordfiltering veel vaker voor te komen. Ze kwamen
erachter dat er soms 'time outs' van tussen de 5 en 30 minuten
voorkwamen wanneer er een verboden trefwoord in een zoekmachine
werd ingetikt. Soms werkte de website gedurende deze tijd niet,
maar soms werd de verbinding 'bevroren': internet werkte even
niet. '..het lijkt erop dat dit een manier is waarop de overheid
de gebruiker probeert te trainen om ze zo te leren dat ze in de
toekomst niet langer verboden websites proberen te bezoeken...',
zo schrijven ze in hun rapportage.
Sinds september
2002 wordt ook Google goed in de gaten gehouden door de Chinese
netwerkbeheerders, zo schrijven de onderzoekers. Er wordt inmiddels
filtering door middel van trefwoorden in de URL's toegepast. Wie
http://www.google.com/search?q=jiang+zemin intikt, kreeg voor
september nog flink wat hits, maar nu wordt de volledige url geblokkeerd,
zodra een Chinees op Jiang Zemin probeert te zoeken. Ook de Google-cache
functie wordt zo effectief afgesloten.
Opvallend
is dat de internetpolitie van China eigenlijk helemaal geen moeite
heeft met seks of pornografie. Slechts in enkele gevallen werd
dit gefilterd. Waar bijvoorbeeld het trefwoord Tibet in alle gevallen
van de gevallen onder de censuur viel, werden zoekresultaten met
het Chinese woord voor seks nimmer gefilterd.
Zie hier
het volledige onderzoek.
Een lijst van alle onderzochte url's is er ook te vinden.
[AW - 19
december 2002]
|
