Justitie gaat na of het publiceren van persoonsdata van vermeende pedofielen op Stopkindersexnu.nl toegestaan is. De actievoerders vinden de kwaal die ze bestrijden de remedie rechtvaardigen: vermeende daders te schande zetten gezien de enorme schade die ze bij kinderen veroorzaken. De rechtsstaat versus het rechtsgevoel.
Yvonne van Hertum in Rotterdam nam het initiatief voor Stopkindersexnu.nl. Ze begeeft zich in chatboxen en doet zich voor als minderjarige teneinde honingpotten voor pedofielen te creëren. Dat lukt haar naar eigen zeggen uitstekend: "Ik voel dat exact aan,. Ik heb ze zo in de smiezen."
Van Hertum maakt vreselijke dingen mee in chats: "En gaat die gewoon zitten chatten over seks en vraagt dan soms nog: "Vind je het erg?" Negen van de tien keer zegt het slachtoffer: "Nee, dat vind ik niet prettig." Of: "Moet dat nou."
Maar meestal zijn de pedofielenvangers uiteraard niet afwerend in het begin want dan bereiken ze hun doel niet. Van Hertum: "We laten bijvoorbeeld een foto zien van een familie op het strand met pap, mam en kinderen, opa en oma. Dan gebruiken we een foto op van een meisje van wie we toestemming hebben die aan het strand zit met haar familie."
En dat zijn paarlen voor de zwijnen voor de pedofiel. Van Hertum: "Dan komen er hele gekke praatjes los, zoals "Vinger je wel eens?" of: "'Zit je wel eens aan je knobbeltje?" Neem me even niet kwalijk, ik ben 52, ik heb heel wat meegemaakt, maar dit kan ik niet normaal vinden."
Maar dan weert, zegt Van Hertum 'het slachtoffer' verdere conversatie toch af: "En als je dan zegt: "Doe even normaal", of "Dat is niet zo prettig", dan krijg je andere opmerkingen naar je hoofd'. Van "Ik ga klaarkomen" tot "Ik spuit je hele camera vol".
Dat gaat vrijwel altijd gepaard met bedreigingen, ondervinden Van Hertum cs.: "Als je wat zegt tegen je vader of moeder dan maak ik je dood, want ik weet waar je woont."
Die bedreigingen werken in veel gevallen volgens Van Hertum: "Van één meisje kwam pas bij reparatie van de pc tot uiting dat ze massaal werd benaderd door mannen in een chatbox. Die hadden elkaar getipt. De bewaarde chats stonden vol met bedreigingen. Dat kind was doodsbang gemaakt en in feite gevangene. Daar moet je toch tegen op kunnen treden."
Maatregelen treffen
Na het ontmaskeren van de vermeende pedofiel in een chat volgt fase twee van de actie van Stopkindersexnu.nl. De site hanteert eigen wetten, met 'drie opties' voor de gesnapte chatters:
"Betreffende persoon neemt contact op met Stop Kindersex en krijgt vervolgens de mogelijkheid een schriftelijke overeenkomst te sluiten waarin wordt overeengekomen dat deze zich nooit meer bezigt met praktijken die verwant zijn met kindermisbruik (een kopie van de overeenkomst gaat altijd naar de politie van de woonplaats waar de contractant woont). Met zo'n contract is voor Stop Kindersex de zaak dan gesloten en wordt al het materiaal geanonimiseerd."
Liesbeth Groeneveld van het Meldpunt Kinderporno vindt dat een illusie: "Geloof je echt dat dit werkt. Dat die mannen gegarandeerd afzien van verder gebruik van kinderporno? Ik vind de hele methode niet goed. Ze hebben ook zelf foto's van kinderprono online gezet om daders te lokken. Dat moet je niet doen. Achter elke foto zit misbruik van een kind. Dat doel heiligt de middelen niet. Tweede Kamerlid Eerdmans wilde ook een loksite, maar die heeft daar later van afgezien."
De tweede optie is dat de kindermisbruiker taal noch teken geeft. In dergelijke gevallen gaat zoveel mogelijk persoonlijke informatie online. Melden bij het Meldpunt Kinderporno vindt de actiegroep niet de juiste weg om het vastgestelde geweld te stoppen. "Voor zover ik weet hebben we van hen nog nooit een melding ontvangen", zegt Liesbeth Groeneveld van het Meldpunt.
De laatste en derde optie is dat bij het verzamelen van gegevens e.e.a. dermate ernstig is, dat Stop Kindersex dit materiaal op grond van artikel 95 lid 1 van het Wetboek van Strafvordering direct doorsluist naar de politie. Met het oog op een eventueel onderzoeksbelang overlegt Stop Kindersex met de politie wat dan wel en niet zal worden gepubliceerd."
Weg van internet
Yvonne van Hertum: "Ze krijgen dus een kans om van het internet af te komen. We eisen ook dat ze een kopie van een legitimatiebewijs naar ons sturen. Ze mogen wel chatten maar dan nemen ze maar iemand van hun eigen leeftijd."
Dat wordt gecontroleerd aan de hand van IP-nummers van de chatters. IP-nummers zijn echter eenvoudig te wisselen of de chatter kan via een proxyserver zonder zijn IP-nummerbord de digitale snelweg op. Van Hertum: "Maar we achterhalen die persoon op de één of andere manier toch wel weer."
