De Duitse liberale partij FDP krijgt steun van een groep pornowebmasters. De adult-ondernemers denken erover om middels een bannercampagne reclame te maken voor de FDP. De reden: ze denken dat de liberale partij de enige is die seks op internet niet wil verbieden.

De FDP, die de laatste maanden in een aantal politieke schandalen was verwikkeld, kan wel wat steun gebruiken. De partij heeft altijd moeite om de kiesdrempel van 5 procent die in Duitsland geldt te halen.

Toch reageerde een woordvoerder van de partij niet enthousiast op de eerste banner - keurig in de partijkleuren blauw en geel - die online verscheen. Zonder toestemming van de FDP mogen er geen banners verschijnen, zei de man in het IT-magazine Heise. Helemaal vrij van reguleringsdrang zijn de liberalen dus ook niet.

[Heise]

De MP3-partij

Nog meer internetpolitiek. In Groot-Brittannië heeft een aantal liefhebbers van gratis muziek de MP3 Party opgericht. De nieuwe politieke partij wil meedoen aan de volgende parlementsverkiezingen in Engeland. De aanvraag om toegelaten te worden is al verstuurd.

De kersverse partij heeft grote ambities. De MP3 Party wil het politieke, economische, juridische en intellectuele bestel van Groot-Brittannië verbeteren en moderniseren. En natuurlijk de belangen en rechten van de 'MP3 generatie' vertegenwoordigen.

Van ideologie moet de MP3 Party niets hebben. De partij is gebaseerd op de wiskundige theorie van complexe modellen. Hoe wiskunde en politieke hervorming samengaan is nog even afwachten. De partij zoekt nog enkele belangrijke functionarissen. Een goede slogan is er al wel:

"Elect us and we will delete one regulation per day, one law per week, one subsidy per month and one tax per year."

[Politech]

Geen tips van bezorgers

De Amerikaanse overheid hoopt dat miljoenen vaderlandslievende burgers (onder meer postbodes, bezorgers, kabelinstallateurs, meteropnemers en buschauffeurs) de staat gaan helpen om terroristen op te sporen.

Als ze iets verdachts waarnemen, moeten ze onmiddellijk de autoriteiten aannemen. De hulp van koeriersdiensten kan de regering wel vergeten, schreef het Amerikaanse tijdschrift The New Yorker. Die zijn veel te bang voor aansprakelijkheidsclaims.

Bezorgers komen de drempel niet over omdat zij altijd al de schuld krijgen als er iets wordt gestolen of stukgaat in een huis waar die week toevallig een pakje is bezorgd.

[New Yorker]