Yahoo is een Amerikaanse organisatie en zou die daarom onder Amerikaans recht (moeten) vallen. Als de Franse rechter in deze zaak dus aleen beslissing kan of mag nemen, dan zou die slechts voor de Franse site van Yahoo geldig moeten zijn. Het kan natuurlijk nooit zo zijn dat door het grensoverschrijdende karakter van internet dat mensen uit Frankrijk in staat stelt Amerikaanse websites te raadplegen, de Franse rechter daardoor de bevoegdheid krijg om wereldwijd, want daar praten we over, recht te spreken.

Maar als de Franse rechter dan niet beslissingsbevoegd is, wie dan wel? Juriaan wacht op internationale regelgeving:

De conclusie lijkt mij dat deze beslissing door een hoger gerechtshof teruggedraaid dient te worden. Dit soort beslissingen kunnen slechts genomen worden volgens wereldwijde wetgeving betreffende internet, en voor die er is...

Ook Ron pleit voor een mondiale aanpak:

Laten we eens wat verder gaan, ik vindt dat de Franse autoriteiten dit bij de Europeese rechtbank hadden moeten aankaarten, het bestijden van nazi-aktiviteiten kan en mag niet landgebonden zijn/blijven. De hele wereld heeft hier een taak liggen, namenlijk het onmogelijk maken van dit soort zeer aanstootgevende en vaak ook nog eens discriminerende aktiviteiten.
Mijns inziens had het Yahoo verplicht moeten worden om deze veiling te verhinderen, we weten ten slotte allemaal waar het toe leidt, dat hebben we al 2 keer gezien...........

Christiaan Alberdingk Thijm stelt dat er wel degelijk een fundamenteel verschil is tussen wetgeving in meatspace en op internet:

Uw laatste nummer opent met het volgende nieuwsbericht: Einde van grenzeloos internet? Het vraagteken achter deze kop geeft eigenlijk al aan waar de redactie van Netkwesties naar toe wilt: neen. Afgezien van het feit dat het hier geen nieuws betreft, maar een opinie van Netkwesties, bevreemdt de strekking van het verhaal mij enigszins.

[...]

De hamvraag in deze zaak is of de Franse rechter bevoegd is hier een uitspraak op grond van het Franse recht over te doen. Normaliter zal een rechter zichzelf bevoegd en zijn eigen recht van toepassing verklaren op het moment dat een zaak voldoende aanknopingspunten met zijn jurisdictie heeft. Indien een litigieuze handeling plaatsvindt op het grondgebied van de rechter, zal dit beslist het geval zijn. Zo werkt het in meatspace, niet bijzonders aan. In cyberspace is er alleen iets geks aan de hand. Een handeling op internet vindt tegelijkertijd overal en nergens plaats. De redenering van de rechter in Yahoo! volgend, is iedere rechter wereldwijd bevoegd netkwesties aan te pakken. Dat lijkt mij op zijn minst een opvallende stellingname.

Ook de technische haalbaarheid van het vonnis komt uitgebreid aan de orde. Juriaan stelt:

De beslissing van de rechter om Franse bezoekers deze pagina's niet te tonen is technisch natuurlijk niet haalbaar. De enige manier om dit momenteel te doen is gebruik te maken van een systeem als Realmapping en op basis van IP-nummer een filter instellen.
Hierbij zijn twee problemen. Enerzijds zijn niet alle IP-nummers geindexeerd en is dit systeem dus niet waterdicht. Komt nog bij de kwestie van firewalls, proxieservers et cetera.
Anderzijds reist dan de vraag hoe je Fransen die zich al dan niet tijdelijk in het buitenland begeven zou moeten onderscheiden. Of geldt de beslissing alleen voor mensen die braaf in hun eigen landje blijven? Dat lijkt me toch niet meer van deze tijd.

Christiaan vindt de onvolkomendheid van 'mappingtechnologie' eerder een zegen dan een probleem:

Het grootste gevaar van de Yahoo!-uitspraak is echter dat hier inderdaad de deur wordt geopend naar een begrensd internet. Mapping-technologie zal niet alleen rechters aan het denken zetten. Op het internet zal tal van auteursrechthebbenden actief, die niets liever doen dan bepalen wie wat wanneer te zien krijgt. Dat doen ze al jaren off-line via selectieve distributie en licentieovereenkomsten. De nieuwste Star Wars komt eerst uit in de VS, dan in Japan, vervolgens in de UK, daarna Nederland en ten slotte in de rest van Europa. Het onvermijdelijke gevolg van mapping is dat dit on-line ook gaat gebeuren. En dan hebben we inderdaad per land een leuk intranet, wat niets meer met de belofte van internet te maken heeft.

Ook Kamiel is bang voor precedentwerking, maar dan op een ander vlak:

Deze zaak heeft eindelijk eens een discussie aangezwengeld, die niet per land meer kan worden gevoerd, maar een mondiale zaak is. Nu nog wachten op een partij die bezwaar heeft tegen het aanbieden van de bijbel of de koran.

In afwachting van een mondiale aanpak stelt Juriaan voor dat bezoekers zichzelf censureren:

In de tussentijd is het voor Yahoo natuurlijk helemaal geen probleem een systeem te introduceren waar bezoekers d.m.v. trefwoorden kunnen aangeven wat voor soort pagina's ze absoluut niet oip hun scherm willen krijgen. Lijkt me een heel aardige oplossing, en volgens mij tevens vele malen goedkoper dan het (100%) blokkeren van bepaalde bevolkingsgroepen.

(14 december 2000)