ESTHER DYSON PROBEERT ICANN TE REDDEN
Op 30 september aanstaande loopt het contract van de Amerikaanse regering met de coördinator van domeinnamen Icann af. Esther Dyson, aartsmoeder van de Icann, probeert de ontaarde dochter nog te redden en een tweede leven te schenken.
Esther Dyson sprak vanavond tijdens Reflecting 3.0 in de Cruise Terminal in Rotterdam, dit keer niet georganiseerd door Isoc.nl, maar door het bedrijf Info.nl, de Rotterdam School of Management en Daniel Erasmus, financieel gesteund door Infodrome en Rotterdam.
Met haar elleboog losjes op het katheder voortdurend ad rem communicerend met de zaal gaf Esther Dyson op haar bescheiden wijze een fenomenaal optreden. De combinatie van haar performance en open communicatie liet een diepe indruk achter. Ze communiceert niet enkel om steun te vinden, maar ook om bij te sturen zodra er iemand haar met zinnige argumenten tegenspreekt.
De Icann, waar ze eerder bestuursvoorzitter van was, kwam er bijzonder slecht van af. Woorden als 'frustrerend', 'absolute puinhoop' en 'verschrikkelijk stom' waren enkele van de kwalificaties die ze liet horen over het werk van de Icann en vooral de barrières waar deze autonome reguleerder op stuitte.
Snel opdoeken, zou je zeggen. maar dat wil Dyson niet. Ze streeft naar een 'Icann 2.0', en als het aan haar ligt wordt dat een organisatie waarin de internetgemeenschap het weer voor het zeggen krijgt. Ze strijdt nu voor het terugkeren van het 'membership at large', dat juist door het bestuur van de Icann is afgeschaft. Er is een studiegroep voor opgezet.
'Het gaat er juist om dat de coördinatie van internetdomeinen een decentrale aangelegenheid van mensen blijft. Het moet geen wereldmacht worden met centrale controle en politiek gestuurd.'
Dyson is bevreesd dat internetregulering een zaak wordt van een gouvernementele organisatie, en de gedachten gaan dan met name uit naar de ITU. Deze telecomorganisatie in Geneve voert een krachtige lobby om internetregulering naar zich toe te trekken. Dat vindt de Icann, maar ook Dyson, een schrikbeeld.
Dyson: 'Politiek is gericht op verticale beheersing. We moeten een structuur behouden die horizontaal is, met een dunne laag van algemeen geldende jurisdictie.'
Groeiende weerstand
Echter, de weerstand tegen de Icann neemt toe. Al sedert de poging tot de oprichting in 1998 heeft de Icann zich moeten verweren tegen interen en externe problemen. Zo hebben de nationale en internationale organisaties van domeinen, zoals Ripe en de SIDN het met de huidige gang van zaken Icann eigenlijk wel gehad. Ze willen wellicht ook de invloed van de VS wat inperken.
Esther Dyson weet dat wel, maar noemt zichzelf dan ook een optimist. Ze ziet wel wat in meer inbreng van de genoemde nationale organisaties en clubs als Ripe. In Rotterdam werd dat in de discussie gebracht door Hendrik Rood, adviseur bij Stratix, actief deelnemer aan Icann-vergaderingen en criticaster in IcannWatch.
Op deze site staat overigens ook dat Dyson kritisch was over de Icann tijdens een toespraak op Wharton op de Univerity of Pennsylvania, en er is ook een officieel verslag van haar uitingen met als centrale aantijging dat de Icann een poel van verderf is geworden.
Ze zei in Wharton dat ze vroeger als adolescent dacht dat ouderen problemen zouden oplossen, maar nu moet vaststellen dat binnen de Icann kinderlijk gedrag de boventoon voert, terwijl er allerlei politieke invloeden binnensluipen die er niet horen.
In Rotterdam gaf Dyson hier vanavond een positieve draai aan: 'Wat ik vooral heb geleerd is de afhankelijkheid van mensen in zo'n organisatie, en hun onderlinge relaties. Er ontstaan soms prachtige ideeën, maar je bent voor de uitwerking afhankelijk van relaties tussen mensen en soms ook tussen landen.'
Heimwee naar Jon Postel
Dyson vervolgde met een loflied op Jon Postel, de legendarische man die tot de oprichting van de Icann de domeinverdeling op zich nam, maar net voor de oprichting van de Icann overleed. 'Jon Postel was wars van politieke en commerciële belangen. Hij deed zijn werk toegewijd, puur redenerend vanuit de belangen van het internet.'
Zo zou Esther Dyson het graag weer willen zien, droomde ze hardop. En zoveel centrale regulering is er niet nodig, meent ze: 'Internet is ideaal om decentraal groepen en regio's hun wensen te laten invullen. Het is als steden die in de Middeleeuwen ontstonden, autonoom van elkaar met eigen leefregels en jurisdictie en op natuurlijke wijze door wegen verbonden.'
Maar Icann kampt ook nog eens met praktische problemen zoals de financiering. De organisatie moet het doen met een jaarlijks budget van 'vijf tot tien miljoen dollar', terwijl het in de domeinnamenhandel om honderden miljoenen gaat.
Er komt wat geld uit contracten die de Icann sluit met registreerders van domeinnamen, zoals Network Solutions (nu VeriSign). Die contracten zijn tegelijkertijd ongeveer de enige manier van 'regeren' door de Icann. Daarin kan de Icann voorwaarden vastleggen, maar ze heeft niet of nauwelijks macht om regels uit te vaardigen.
Volgens Dyson moet de Icann de komende maanden keihard werken aan een geloofwaardige structuur en een stel procedures en regels om haar geloofwaardigheid terug te winnen teneinde nog een tweede leven te beginnen.
Tussen vergaderingen door van Raden van Commissarissen (onder meer Scala Software en een provider in Tallinn) waarvan ze deel uitmaakt om den brode, ontmoet Dyson de komende dagen nog de Zweedse ex-premier Carl Bildt, een medestrijder.
De ironie wil dus dat Dyson steun zoekt bij een erkend politicus om haar doel, het internet uit de handen van politici te houden, te bereiken...
[PeO, 18 april 2002]
