CONSUMENT AAN DE ZIJLIJN BIJ EUROPESE DISCUSSIE OVER KOPIEERBEVEILIGING
Kopieerbeveiliging is dé manier om content te beschermen, vindt de entertainmentindustrie. Uit angst voor illegaal kopiëren worden steeds meer cd's, video's, dvd's en spelletjes voorzien van kopieerbeveilingsprogramma's, ook wel digital rights management genoemd.
In de Verenigde Staten bestaan zelfs al vergevorderde plannen om uitgevers van muziek en spelletjes te verplichten om hun producten te beschermen met digital rights management-software.
De Consumer Broadband and Digital Television Promotion Act (CBDTPA) verbiedt de verkoop van elektronische apparaten zoals MP3-spelers en DVD-spelers die geen ingebouwde kopieerbeveiliging hebben. De CBDTPA, geïtroduceerd door de Democratische senator Fritz Hollings, is een omstreden wetsvoorstel. Toch maakt het een kans om als wet te worden aangenomen. Veel politici denken dat internetpiraterij de toekomst van de entertainmentindustrie bedreigt.
Ook de Europese Commissie voelt wel iets voor kopieerbeveiliging in alle elektronische apparaten en digitale contentdragers. Volgens de working paper 'Digital Rights. Backgrounds, Systems, Assessment' moet de Europese Commissie (EC) entertainment- en softwarebedrijven aanmoedigen om DRM-oplossingen te ontwikkelen en deze snel toe te passen. De EC subsidieert ook al jaren bedrijven en overheidsinstellingen die DRM-producten ontwikkelen.
Kopieerbeveiliging in alle elektronische apparaten en digitale media is geen nieuw idee in Europa. Ook in de Auteursrechtrichtlijn van vorig jaar is sprake van technische maatregelen om kopiëren tegen te gaan. Omzeiling van kopieerbescherming wordt, net als in de Verenigde Staten onder de Digital Millennium Copyright Act (DMCA), strafbaar.
Van verplichte kopieerbeveiliging is in het document geen sprake. Wel van 'consensus-building' en ronde tafelbijeenkomsten. Als alle grote aanbieders van digitale content het eens worden over ingebouwde kopieerbeveiliging is een wettelijke plicht niet meer nodig.
Consumentenorganisaties hebben nauwelijks een stem bij de consensus-building, zegt Michael Kleinhenz die een bijeenkomst van de Europese Commissie over digital rights management bezocht. Kleinhenz was uitgenodigd om te spreken over de slechte beveiliging van DRM-systemen. "I was scared by two things: how the workshop was compiled by the EC (95% content industry, 5% consumer rights organizations) and the fact that many people there were so naive in terms of DRMs, their implications and their implementations."
Het gevolg van kopieerbeveiliging is dat consumenten legaal verworven content maar op één manier kunnen gebruiken: de manier die de maker heeft bepaald. Een muziek-cd kan bijvoorbeeld alleen door een 'gewone' audio cd-speler worden afgespeeld, niet ook op de computer of in een draagbare MP3-cd-speler. Een elektronisch boek kan wel op een laptop gelezen worden, maar niet op een elektronische agenda. Per keer mag de koper maar vijf pagina's printen.
Volgens Kamiel Koelman, juridisch onderzoeker aan het Instituut voor Informatierecht van de Universiteit van Amsterdam, is kopieerbeveiliging geen bedreiging voor de rechten van consumenten. "Mensen zijn er al aan gewend dat dezelfde content vaak uit meerdere producten bestaat. Twee of meer keer betalen voor dezelfde inhoud is zo vreemd niet. Als je een film in de bioscoop ziet, weet je dat je die film niet ook thuis nog eens kan zien."
Kleinhenz, een van de organisatoren van de Linuxbeurs LinuxTag en een deskundige op het gebied van open source-software, vindt wel dat de rechten van consumenten bedreigd worden door digital rights managementsystemen. Consumenten moeten zelf weten hoe en waar ze cd's afspelen en films bekijken, vindt hij.
Maar Kleinhenz is niet bang voor digital rights managementsoftware. "Many people talk about the requirement of enforcing DRM-systems by
law. I think this will be difficult in the future." Hij is ervan overtuigd dat er altijd manieren zullen blijven bestaan om content te kopiëren en verspreiden. Als voorbeeld van de ongrijpbaarheid van nieuwe technologie noemt Kleinhenz Freenet. "Many people have talked about systems like Napster, but I think too few people had the actual technological advancement in mind when talking of such services."
Freenet gaat een stap verder, zegt Kleinhenz, omdat het anoniem is en decentraal. Daardoor kan het systeem juridisch nauwelijks worden aangepakt. In China wordt het gebruikt door de oppositie om verboden politieke teksten uit te wisselen. "Even the repressive regime of China was not successful to stop this service. So how should that be achieved in a constitutional state?"
[MJK, 4 april 2002]
