Ook Jan Duchateau vindt zichzelf niet interessant voor spionnen:

Ooit ben ik begonnen aan PGP. Vond ik een heel gedoe, en ik kende eigenlijk niemand die het ook gebruikte. Dat leidde vanzelf tot de vraag: wat heb ik er aan? Stel dat iemand mijn berichten meeleest, word ik daar slechter van, of ongelukkig?

Antwoord: in de meeste gevallen maakt het mij niets uit. Ik heb nauwelijks geheimen, en ben voor buitenstaander volkomen oninteressant. Als ik iets uit de mogelijke openbaarheid wil houden, stuur ik een bijlage mee met een beveiligd document. Wanneer je elkaar kent, kun je het wachtwoord via een hint doorgeven. En wanneer het nog safer moet, stuur je een fax.

Ferenc vindt dat je je met het gebruik van versleutelingshulpmiddelen als PGP juist verdacht maakt. Hij geeft een paar alternatieven om geheime boodschappen uit te wisselen:

Het kan zijn dat je de aandacht van 'instanties' juist trekt als je je email gaat versleutelen. Door codetaal te gebruiken (Havier zet 30 kilo verse coke voor je klaar = Jantine zet de geraniums buiten) ben je misschien veiliger.

Verder heb ik begrepen dat het in het spionage-vak belangrijker is om te weten wie er met wie communiceert dan wat er gezegd wordt. Kortom, voor serieus geheim verkeer zou ik anoniem posten in comp.os.windows met 'What size is the Netscape installer? 20 MB or 30 MB?'. Of zoiets.

Ook Anoniempje wijst erop dat je je verdacht maakt met PGP, maar dat is juist een reden om het wèl te gebruiken:

Ik ga ervan uit dat mijn email niet veilig is. Dat vind ik voor mezelf meestal niet erg. PGP is me te veel gelazer, en werkt alleen als je vrienden het ook gebruiken.

Wat ik wel een overweging v¢¢r versleutelen vind, is dat als er alleen berichten versleuteld worden door mensen die echte geheimen versturen, Echelon en wie niet al, meteen weet welke berichten de moeite waard zijn. Ik heb geen behoefte om illegale wapenhandelaren of zo te beschermen, maar ik wil graag dat mensen in landen die geen vrijheid van meningsuiting kennen, via internet de mogelijkheid hebben of houden om vrijuit, via versleutelde teksten, te communiceren.

Testertje laat met een eenvoudig voorbeeld zien dat ook de modale burger baat kan hebben bij versleuteling:

Alleen al voor het versturen van gebruikersnamen en wachtwoorden over het internet is het een uitkomst.

Mr. E. is een meer principiële voorstander van PGP. Hij trekt de vergelijking met het dichtplakken van enveloppen:

Wat Xs4all heeft gedaan, dat zouden meer providers moeten doen: PGP bij het abonnement geven. Ikzelf heb al enkele mensen van PGP weten te overtuigen en gebruik dit nu ook. We hebben elkaar geen geheimen te vertellen, maar alleen het idee al. Ik stuur toch ook niet alleen maar briefkaartjes naar mijn kennissen/klanten? Dat gaat netjes in een dichtgeplakte enveloppe.

René‚ vergelijkt PGP eveneens met dichtgeplakte enveloppen en biedt geïnteresseerde lezers zijn hulp aan:

Ik schrik een beetje van de reacties in dit forum. Om Zimmerman aan te halen:

'Misschien denk je dat jouw e-mail legaal genoeg is zodat encrytie niet nodig is. Als je echt zo'n gezagsgetrouwe burger bent die niets te verbergen heeft, waarom stuur je dan niet al je papieren post per briefkaart?'

Ook als je nu niets te verbergen hebt door de (huidige) machtshebbers valt er erg veel te zeggen voor gebruik PGP of GnuPG. Lees door op www.pgpi.org/doc/whypgp.

Het kan inderdaad wel veel gedoe zijn het werkend te krijgen naar als het eenmaal werkt is het gebruik een fluitje van een cent (erg eenvoudig bijvoorbeeld op KMail onder Linux, lastiger onder Pine). Je mag me mailen (tux@linux.nl) als je voor installatie op een van deze programma's hulp nodig hebt.

(26 mei 2001)