Zonder glasbreed internet: een Ferrari op fietsbanden
Vele rapporten van gewichtige commissies, bestuurskundologen en deskundige netwerktechnici worden de afgelopen weken over ministeries, publiek en politici heen gestort. Over tegens maar vooral voors van nieuwe breedbandaansluitnetten met optische vezels.
Dit onderwerp is geen kleinigheid. Het gaat over zo'n zeven miljoen aansluitingen in de haarvaten van de netwerken van ons land naar alle bedrijven en woningen, waarvan de aanleg minstens 10 jaar zal vergen - glas in een huisbuisje in de 'first mile'. Dus dat wordt wachten als we niet snel opschieten met de uitrol.
Wat opvalt in de rapporten en discussies daarover is dat die echt Nederland op zijn breedst is: het gaat voornamelijk over wie wat mag en moet, en wie het gaan betalen. En er wordt door Vecai namens de tv-kabelexploitanten geklaagd tegen gemeentebesturen en woningcorporaties die zelf met glas in de weer zijn. En dan nog wel zeer sterk vanuit de verschillende opvattingen van de leden gefilterd.
De voorzitter van de interdepartementale Commissie marktwerking die bezig is de spelregels voor gemeentelijke inspanningen op glasbreed gebied te beschrijven liet zich onlangs ontvallen: "bij de commissie is geen enkele ICT-toepassing voor burgers gemeld die onuitvoerbaar zou zijn met breedbandverbindingen via koper".
Wonderlijk, want er zijn voorbeelden te over gegeven waarbij nu al glasvezels onontbeerlijk zijn: telewerken, alle kinderen en ouders urenlang tegelijk online vanuit ieder een eigen laptop, te zien in AlmereGrid.
Deskundologen en leveranciers van netwerkdiensten betwijfelen "of er bij bewoners en huiseigenaren wel behoefte aan zal zijn" en "of er wel toepassingen en (betaalde) nieuwe diensten voor komen".
Vraag het de betrokkenen eens
Wat de huiseigenaren en bewoners zelf doen c.q. zouden willen komt vrijwel niet naar voren. Dat is op z'n minst vreemd, want volgens Nico Baken, professor aan de TU Delft en strateeg bij KPN, is de markt van metro-netten (stadsbackbones) zo'n 1 miljard euro waard, de first mile 10 miljard euro en in huis gaan mensen de komende 10 jaar zo'n 100 miljard euro aan apparatuur en netwerkjes uitgeven. Hoog tijd, dunkt mij om de zienswijze van de burgers eens te peilen!
Bewoners en huiseigenaren die glasbreed nu al kunnen krijgen, in onder meer Nuenen, Almere, Eindhoven, Enschede en Rotterdam, zijn enthousiast over de sterk verbeterde prijs/kwaliteit. In een van de proefwijken hebben de eigenaren van de 1.100 opgeleverde woningen slechts zes eigenaren aangegeven dat ze geen diensten over hun glasvezel willen.
Maar het zijn niet alleen mensen die het willen. Het zit nog iets dieper en het zoemt. Wat men zich blijkbaar niet realiseert is dat binnen in de laptop of pc van de bewoners de data zich beweegt tussen processorchip en harddisk met effectief zo'n 1000 - 3000 Mb/s. Er zit een Ethernet connector op zo'n laptop waarmee je in huis tot zo'n 1000 Mb/s met de computers van je huisgenoten data kunt uitwisselen en delen, zoals voor de snelste spellen.
Verbindingen buitenshuis daarentegen zijn opeens zeer traag en relatief duur, vergeleken met binnenshuis op kantoor. Daar zit dus een bottleneck.
DSL en kabelmodem buitenshuisverbindingen (in Appingedam nog niet eens aangeboden) zijn veel sneller dan opbelmodems, maar halen niet veel meer dan 2 Mb/s. KPN en tv-kabelbedrijven willen heel graag nieuwe versies modems gaan leveren die mogelijk tot maximaal ca. 10 Mb/s kunnen komen op korte afstanden koperkabels en voor ongeveer evenveel geld per maand als er nodig is om glasverbindingen aan te bieden voor een langere periode.
Betalen voor fictie
Optische vezels kunnen nu al 10.000 Mb/s aan tot honderden kilometers. Een aantal steden in Europa is met goedkeuring van de EU gestart met de opdracht voor aanleg van glas naar huizen in enkele wijken zodat de bewoners 10 tot 100 Mb/s internetaansluitingen kunnen gaan krijgen voor een redelijk bedrag/maand. En dat kan zonder veel inspanningen doorgroeien naar minstens 1000 Mb/sec. De genoemde first-mile bottleneck is dus blijkbaar gebaseerd op een niet bestaande schaarste. En men wil ons zo lang mogelijk laten betalen voor die fictie.
Als je zulke 1000 Mb/s-snelheden voor computernetwerkverkeer hebt meegemaakt, bijvoorbeeld op kantoor, dan bekruipt je thuisgekomen het gevoel dat je met je laptop op ADSL of de tv-kabel je in een Ferrari rijdt waar fietsbanden onder gemonteerd zijn en waarin je moet rijden door de zompige polderklei van ons land.
Voor een paar tientjes per maand kunnen we die belemmering voor onszelf en voor onze huis- en buurtgenoten wegnemen. Daar wil ik zelf best voor betalen. U ook?
Jaap van Till (telecomadviseur en bekend als 'de internetprofessor'), 8 oktober 2004
|
