In een verre bananenrepubliek zinnen de machtshebbers op een nieuw instrument om hun onderdanen verder onder de duim te krijgen. Het scenario is simpel: na het creëren van een kunstmatig voedseltekort voeren ze een strikt persoonsregistratie systeem in zodat de distributie van voedselbonnen 'eerlijk' kan verlopen. Buitenlandse waarnemers veroordelen de actie maar de ongelukkige onderdanen rest niets dan gehoorzaam in de rij te gaan staan om het karige rantsoen in ontvangst te nemen.

De verdeling van domeinnamen verloopt in Nederland op vergelijkbare wijze. De Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (SIDN) heeft aangekondigd dat het haar behaagt om burgers de registratie van een domeinnaam toe te staan. Dat is een stap in de goede richting. Immers, om onduidelijke redenen is het in Nederland alleen voorbehouden aan de overheid, bedrijven en andere rechtspersonen om aanspraak te maken op een .nl domein.

Een burger die een eigen domeinnaam wil aanvragen moet zijn heil zoeken bij bijvoorbeeld een register voor .com of .org domeinen. Want hoewel het beheer van deze domeinen, tot ongenoegen van velen, gedomineerd wordt door Amerikaanse invloeden hebben ze aan de andere zijde van de oceaan in elk geval wel begrepen dat de participatie van burgers op het internet niet tot stand komt door er alleen dikke overheidsrapporten over te schrijven.

Het slechte nieuws is dat de zogenaamde particuliere domeinnamen in Nederland nu een absurde uitwerking krijgen. Burgers worden voorzien van een oormerk met drie cijfers. En niet meer dan één domeinnaam per persoon, want anders krijgen ze kapsones. Zo'n vernederend, derderangs domein is reuze handig volgens de Stichting, want daarmee kan iedereen in één oogopslag zien of het domein van een bedrijf of een particulier is.

Bovendien is het de oormerken verboden commerciële activiteiten onder hun domeinnaam te ontplooien. De vrije markteconomie is blijkbaar nog niet doorgedrongen tot de Stichting. Als klap op de vuurpijl moeten de oormerken ook hun paspoort inleveren zodat de distributie van het schaarse goed 'eerlijk' verloopt.

Zelfregulering verdient de voorkeur op internet. De Stichting is echter geen goed voorbeeld van zelfregulering. Ze heeft zichzelf benoemd en het reglement wordt door haarzelf opgesteld. Het is tijd voor democratisering van het beheer van het .nl domein zodat er orde op zaken wordt gesteld in de bananenrepubliek die SIDN heet. Dat is geen pleidooi voor uitbreiding van de zeggenschap van Verkeer en Waterstaat maar ze mogen best een handje helpen. Hopelijk wordt het aanbod dan ooit eens vraaggestuurd.

Niemand heeft namelijk om een oormerk gevraagd.

Maurice Wessling