Steeds vaker ontstaat pardoes kortsluiting in m'n hoofd, zoals met mijn drie kranten dit weekend die heel veel aandacht besteden aan Pride en de regenbooggemeenschap. Maar tegelijkertijd wordt beweerd dat deze groep zo 'gemarginaliseerd' is.

Kortsluiting ook bij het aanhoren van het vraaggesprek van Tim Hofman met Arjen Lubach over zelfcensuur en islam. Wat wilde Arjen nu precies zeggen met de stamelend gebrachte serie opmerkingen? Voor het antwoord daarop ging ik het transcript van de podcast helemaal uitschrijven en bewerken.

Mijn eindredacteur kritisch, want er kwam een veel te lang en saai verhaal, en een podcast moet je volgens hem niet te letterlijk nemen. Maar Arjen zelf waarschuwde dat zijn woorden niet uit hun verband gerukt mogen worden. Wat dan? Goed, een derde gedeelte van de tekst geschrapt. Hopelijk resteert een historisch relevant verhaal, met een conclusie van Lale Gül.

En een ingezonden opinie over de behoefte aan meer narren op televisie die buiten de gebaande paden treden. Johan Derksen wordt vergeleken met Jan Mulder vroeger. Een prikkelende mening, zeg maar, dus voer voor debat.

Ik kan natuurlijk in dit Pride-weekend niet aan de verkeerde kant van de veelkleurige geschiedenis staan. Dus een verwijzing naar een bijdrage uit m'n favoriete radioprogramma Vroege Vogels van 7:00 uur hedenmorgen: kunstenaar en vogelkenner Achilles Cools schreef "Door de ogen van een vogel" en houdt er een wens aan over om, al is het maar tijdelijk, een vogel te worden. Het liefst een kauw. "Ik wil me laten ombouwen tot een transkauw."

Vanaf vandaag is er de plicht voor transparantie over AI-gebruik: de zeehond is echt, ik zat een uur in de branding bij het lieve beest dat, steeds als het water verder opkwam, een stukje naar het droge strand schoof om te zonnen. Je wilt de malle opmerkingen van alle passanten niet weten; de natuur zijn we al lang kwijtgeraakt, voor ze in brand stond..

Maar die afbeelding van Arjen, Tim, Lale en de profeet, die is van AI. Dus, moslimextremisten, u moet niet bij mij zijn.