De zwalkende vervolging van muziekruilers

De ontwikkelingen rond het illegaal ruilen van muziek gaan razendsnel - zowel in Nederland als in de VS. De gevechten tussen uploaders en platenbazen zetten zich langzamerhand in de rechtbank verder. Netkwesties maakte een overzicht met veel links en multimedia.

De RIAA, de lobbygroep van de Amerikaanse platenmaatschappijen, is op dit moment bezig zoveel mogelijk informatie te verzamelen over (groot)gebruikers van bestandsruilprogramma's. Er zijn nu ruim 1300 dagvaardingen, maar deze zijn gericht aan gebruikersnamen of IP-adressen. In 261 gevallen is er een naam en adres achterhaald, zodat er natuurlijke personen gedaagd konden worden. In de loop van dit jaar zal de RIAA starten met de rechtszaken tegen deze personen.

De RIAA vorderde op grond van IP-adressen de namen en adressen van deze gebruikers bij de providers. Alleen provider SBC weigerde medewerking. Wired News heeft een profiel gemaakt van deze mensen. Via een database kan uitgezocht worden of men door deze platenorganisatie gezocht wordt.

Eind juni 2003 wist de RIAA te melden dat ze duizend mensen gingen dagen. De organisatie begon met het verzamelen van bewijsmateriaal door de P2P-netwerken te gaan scannen. Lieden die een grote verzameling mp3's deelden konden rekenen op de toorn van de RIAA en waar mogelijk dus op een dagvaarding.

De stichting Brein, de Nederlandse particuliere vereniging die auteursrechtenovertreders tracht aan te pakken, surft mee met het bangmakerij van de RIAA. Luister naar de online uitzending (RealAudio) van Telescoop, waarin Tim Kuik van Stichting Brein uitleg geeft over zijn 'waarschuwings- en voorlichtingsronde', totdat de wet gewijzigd is en hij Kazaa-gebruikers kan vervolgen. In het Parool beweert Kuik echter dat hij nu al personen zou kunnen vervolgen, tenminste als hij daar zin in had. Datzelfde zei hij 12 augustus 2003 ook in Planet Multimedia.

Maar Brein zoekt nu toch naar een poldermodel. Luister hier naar een recenter interview met Kuik (Windows Media), waarin hij weer ontkent om - voorlopig - Nederlandse downloaders te vervolgen.

Begin 2003 werd er een nieuwe opsporingsdienst actief, toen de speurders van de Buma/Stemra overstapten naar de Fiod/Ecd. Maar het 'Team Opsporing Piraterij' zal vooral zoeken naar de grote jongens, zo schreven we: de illegale cd-kopieerfabriekjes en de verkoop van illegale content op bijvoorbeeld beurzen, braderieën en zwarte markten. De overgang van Buma naar de Fiod is vooral cosmetisch: de ambtenaren met de buitengewone opsporingsbevoegdheid zitten nog op dezelfde plek, in hetzelfde gebouw.

Op 8 september 2003 was het zover: in een persbericht kondigde de RIAA aan daadwerkelijk te beginnen met de rechtszaken. De namen en adressen van de 'verdachten' waren verzameld. Uiteindelijk werden er geen duizend maar 261 Amerikanen gedaagd, in leeftijd variërend van 12 tot 71 jaar. De RIAA is echter niet gestopt met het verzamelen van persoonlijke gegevens. Mensen die veel bestanden delen kunnen nog steeds rekenen op de aandacht van deze organisatie.

Zie ook de berichtgeving en videoverslagen op Planet Multimedia. Komt het tot een rechtszaak, dan kunnen de kosten volgens de RIAA van 750 dollar tot 150.000 dollar per gedeeld liedje oplopen.

Wired bezocht een paar van deze 261 internetcriminelen: een 72-jarige opa uit Texas, een fotograaf uit Yale, een huismoeder die dacht dat Kazaa legaal was omdat ze ervoor betaald had. Over de vrouw, die Wired consequent met 'moeder' blijft aanspreken: ze had geen flauw benul dat de liedjes ook lokaal, ergens in een map op de harde schijf stonden. Ze speelde de nummers af via Kazaa zelf, met Windows Mediaspeler.

Om achter de adresgegevens van de delers en downloaders te komen, huurde de platenmaatschappij waarschijnlijk hackers in die zoveel mogelijk informatie van de computers van P2P-gebruikers probeerden te halen. In Nederland is dat illegaal, in de VS is dat nog maar de vraag.

Afgelopen juli maakte het Massachusetts Institute of Technology, de belangrijkste technische universiteit van de VS bekend op geen enkele manier mee te werken aan de verzoeken van RIAA. Een aantal andere universiteiten gingen wel overstag en gaven adresgegevens van muziekdelers.

De RIAA bood echter nog wel een uitweg. Een speciale 'amnestieregeling' wekte de woede van veel internetters, nadat bekend werd dat een regeling werd getroffen met een 12-jarig meisje uit de 'housing projects' uit New York. Het bedrag bleef 'laag' omdat de moeder publiekelijk boete zal doen. De moeder moet 2000 dollar betalen, een bedrag dat inmiddels door anderen opgebracht zal worden.

Dit alles werd een inwoner van Californië te veel. De advocaat daagt de RIAA vanwege de vreemde manier waarop de RIAA mensen 'amnestie' kan verlenen. Volgens de advocaat is deze zogenaamde 'schone lei'-overeenkomst geen enkele garantie tegen een rechtszaak. Platenmaatschappijen zouden in de nabije toekomst namelijk ook best zelf naar de rechtbank kunnen stappen. De RIAA-overeenkomst doet daar niets aan af. Dit contract was bedoeld om mensen de mogelijkheid te geven om liedjes af te rekenen, zodat ze in de toekomst niet vervolgd zullen worden.

Verder doet de RIAA er natuurlijk alles aan om P2P-programma's in een kwaad daglicht te stellen, ook al gaat het niet over muziek. Deze maand was er een verhoor in de Amerikaanse senaat, waarbij vragen over het uitwisselen van kinderporno centraal stonden. De RIAA concludeerde daarop dat Kazaa vooral daarvoor wordt gebruikt.

Kazaa het bekendste ruilprogramma, maar de zaak van de RIAA richt zich tevens tegen Grokster, iMesh, Morpheus, Bearshare, LimeWire, Gnutella, Blubster, OverNet, Shareaza, Gnucleus, SoulSeek, Earthstation5 and eDonkey.

De burgerrechtenorganisatie Electronic Frontier Foundation heeft een handleiding gemaakt over hoe men kan voorkomen in de toekomst door de RIAA gedaagd te worden.

Links