FAITS DIVERS
Steeds meer spionnentools voor werkgevers
Werknemers zijn klieren. Als ze internet dan even niet gebruiken voor het plannen
van een weekeindje of bestellen van tickets, gebruiken ze het wel voor het downloaden
van auteursrechterlijk beschermde porno of warez. Wired heeft een aardig artikel
over 'corporate echelons', oftewel hoe de baas werknemers precies in de gaten
kan houden. Zo is Guidiance
Software, een maker van zogenaamde 'forensische software' voor de FBI inmiddels
succesvol met programma's die werkgevers kunnen inzetten om hun werknemers in
de smiezen te houden.
Op een beurs voor dit type software bleek het aantal bedrijven dat brood ziet in het in gluren naar werknemers nog steeds groeiende. Vreemd genoeg blijkt het bespieden van werknemers populairder dan het gewoonweg verbieden van -delen van- internet of chatprogramma's, tenminste gezien naar het aantal aanbieders van deze spionnenware. Zie ook de Annual Computer Security Conference and Exhibition.
Zwarte lijst: verboden te vliegen
In de VS blijkt een zwarte lijst te bestaan van mensen die niet mogen vliegen. Niemand weet hoe iemand op deze lijst komt, en vooral hoe je er weer af komt. De vorig jaar opgerichte Transportation Safety Administration beheert deze lijst, maar de namen worden aangeleverd door allerhande overheidsinstellingen zoals de FBI en de politie.
Salon deed verslag van deze opmerkelijke lijst en praatte onder andere met slachtoffers. Vooral leden van linkse organisaties en milieubewegingen blijken op het lijstje te staan, maar ook politieke tegenstanders, zoals Doug Stuber. Hij organiseerde onder meer verkiezingscampagne voor consumentenactivist Raph Nader, en is gedoemd om de boot te nemen om het land te kunnen verlaten. Ongeveer 1000 personen staan op dit lijstje. Vreemd genoeg mogen ze ook geen enkele reis kopen...
Anticopyright show
De anticopyright tentoonstelling is een interessante website voor iedereen die ge‹nteresseerd is in de manier waarop bedrijven via, niet zelden bizarre wegen, proberen om hun vermeende auteursrechtelijke belangen veilig te stellen.
De gepubliceerde kunstwerken, die ook in het echt in New York te zien zijn, zijn allemaal op een of andere manier - doorgaans vergeefs - door advocaten aangepakt. Het kritische uitgangspunt van de opstellers van de tentoonstelling is de snelle uitholling van mogelijkheden van kunstenaars om beelden of geluiden te gebruiken zonder in conflict te komen met auteursrechtwetten.
'Auteursrechten wetgeving werd oorspronkelijk bedacht om de vrije en open
gang van ideeen op gang te brengen, terwijl de wetten nu vooral gebruikt worden
om dit in de kiem te smoren'.
Een aanrader is een videowerk van Brian Springer met beelden van de verkiezingscampagne uit 1992 waarin politici ervan overtuigd zijn 'off-camera' te praten.
Heeft Bill Wyman recht op Bill Wyman.com?
Stones-afvallige Bill Wyman schreef weer een boek. Blijkbaar werken er nogal wat bejaarden in de vaderlandse muziekpers want de aandacht voor dit ex-Rolling Stones-lid loog er ondanks diens flinterdunne 'ontboezemingen' niet om.
Natuurlijk wil Wyman zijn boek ook graag promoten op Wyman.com. Een probleem: de website is eigendom van Bill Wyman, een journalist bij de Amerikaanse krant Atlanta Journal-Constitution. Wyman (de ex-Rolling Stone) vindt dat hij meer recht heeft op deze domeinnaam, ook al is de naam rechtmatig bij die andere Wyman (de journalist). Tot overmaat van ramp is de laatste Wyman ook nog eens muziekjournalist, en hij volgt de Stones al sinds zijn aantreden.
Op de krantensite is het verhaal nog nog na te lezen, Wyman (de journalist) heeft de correspondentie met het advocatenkantoor van de bassist in ruste online gezet. Hij mocht de domeinnaam houden als hij kon bewijzen dat het zijn echte naam was.
Maar toch, wie nu www.billwyman.com intikt krijgt gewoon de officiele Bill
Wyman (ex-Stones) website. De journalist en de bejaarde rocker hebben het op een
akkoordje gegooid, waarbij de journalist er financieel niet minder op is geworden.
Tot een rechtszaak is het nooit
gekomen.
