EGYPTISCHE POLITIE JAAGT ONLINE OP HOMOSEKSUELEN
De politie in Egyptie heeft twee homoseksuele studenten gearresteerd door een afspraak met ze te maken via een chatkanaal. De studenten kunnen in eigen land nauwelijks op enige steun rekenen. Lokale mensenrechtenorganisaties hebben arrestaties van homoseksuelen zelfs toegejuicht.
De arrestatie van de twee studenten was het werk van de zedenpolitie in Caïro. Een agent had zich in een Yahoo-chatkanaal voorgedaan als homo en de twee studenten, 19 en 22 jaar oud, leren kennen. Hij regelde met ieder een ontmoeting bij het Ramses Hilton Hotel en sloeg ze een voor een in de boeien.
Een van de studenten, die besloten had niet in de rechtszaal te verschijnen, is inmiddels bij verstek veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf, waarvan een voorwaardelijk. De andere student kreeg zes maanden, waarvan drie voorwaardelijk.
Opvallend bij de veroordeling is dat homoseksualiteit als zodanig niet strafbaar is volgens de Egyptische wet. De feitelijke aanklacht kwam neer op 'aanhoudend liederlijk gedrag', wat strafbaar is volgens artikel 9-c van wet 10/1961.
De overheid heeft in deze wet al vaker een stok gevonden om homoseksuelen te slaan. De arrestatie van 52 mannen op een discoboot in mei vorig jaar trok internationale aandacht.
De zedenpolitie lanceerde vervolgens een media-offensief, waarbij zij de namen en persoonlijke details van de arrestanten publiceerden. Ook zouden de arrestanten hebben deelgenomen aan Satanische rituelen en aan een pornofilm die op internet zou worden verspreid. Deze beschuldigingen trok de politie overigens later weer in.
In november werden 23 van de 52 arrestanten veroordeeld tot gevangenisstraf. Enkele anderen zijn vrijgekomen dankzij bemiddeling van de International Gay and Lesbian Human Rights Commission (IGLHRC).
Internet
Ali Asa, Egyptische activist en stichter van de website GayEgypt.com, signaleert dat steeds meer arrestaties het gevolg zijn van persoonlijke advertenties op internet. En het kan nog slechter aflopen: naast arrestaties komen ook verdwijningen voor.
Een belangrijke factor in deze razia is dat de Egyptische overheid duidelijk bang is voor internet. Homoseksuelen publiceren op het web en leggen contacten via chatkanalen. Ze vormen daardoor niet langer een gesloten en tamelijke onzichtbare gemeenschap, maar zijn nu aan het uitgroeien tot het boegbeeld van veranderende normen en waarden in Egypte. De overheid probeert deze veranderingen met geweld de kop in te drukken.
Alle veranderingen in Egypte ten spijt, het is tekenend dat juist een internationale organisatie als de IGLHRC de Egyptische homoseksuelen te hulp moet schieten. In hun eigen land kunnen ze nauwelijks op enige steun rekenen. Homoseksualiteit ziet men in Egypte simpelweg niet als een mensenrecht.
Vooral de reactie van Muhammad Zari, woordvoerder van een hulpverleningsorganisatie voor gedetineerden, spreekt boekdelen. Tegenover de New York Times zegt hij: 'Niemand heeft het recht om homo te zijn, omdat dit tegen de natuur ingaat. Zelfs als Egypte dit soort praktijken zou toestaan - wat niet het geval is en ook nooit zal zijn - dan zou de samenleving het niet accepteren, omdat het strijdig is met ons geloof."
[WZ, 24 januari 2001]
